می نویسم از تو و برای تو

بدون هراس از خوانده شدن

بگذار همه بدانند...

می نویسم برای تو

برای تویی که بودنت را

نه چشمانم می بیند

نه گوش هایم می شنود

و نه دستانم لمس می کند

تنها با شعفی صادقانه

با دلم احساست می کنم

نازنین همیشگی من...

صاحب نوشته های من...

تک سوار دلم...

                                    اگر باشی می مانم

                                    اگر بگویی اوج می گیرم

                                    اگر بمانی قربانی بودنت می شوم

تو فقط

بیا

بگو

بمان

جان دادنش با من...

نمي دانم..... چه بود

نمي دانم..... فرشته بود

نمي دانم.....عشق بود

نمي دانم..... چه بود

مي خواهم در اوج فرياد بزنم و بگويم .

اين حق من نبود......

اين آشفتگي آخه مال من نبود.

آرزويم چیز ديگر بود......

اما افسوس طالعم نحس بود

و او شد يك خاطره......

شايد نگاه هايم كافي نبود

شايد قلب من كافي نبود

اما ميدانم از همان نگاه اندوه عميق قلب مرا در يافته اي

و من نيز دنياي تنهايي هاي تو را

نگران نباش

من به تمامي قلب هاي دنيا سپرده ام كه تو را دوست بدارند

ديگر هرگز كسي قلب تو را نميشكند

به تمامي چشم ها ياد داده ام كه تنهايي چشمان تو را باور كنند

ديگر هرگز تنها نمي ماني

چه اهميتي دارد

همه ي تنهايي قلب خسته ام بهاي لبخند زيباي چشمانت .......!

هیچ حرف دیگری نیست که با تو بزنم

تو نمی فهمی آن روح مرا

چه بگویم به تو ای رفته ز دست

شدم از مستی چشمان تو مست

شده ام سنگ پرست

مرگ بر دل که دلش را به دل سنگ تو بست

تو نمی فهمی آن روح مرا...!!

زمستان ها باور می کنم که هستم،

از بخار دهانم

و رد کفشایم به روی برف...!

پلیس

پی قاتل می گشت

چشم هایت را پشت عینک دودی قایم کردی

بگذار دیگر نبوسمت

بگذار شعر چشمانت را از بَر کنم

بگذار واژه های آتشین محو نگاهت باشند

بگذار بر بخار شیشه بنویسم "دوستت دارم"

قبل از آنکه اشک ریزان شود ....

بگذار تمام ستاره ها برایت چشمک بزنند

تا ردی از بوسه بر سنگفرش عشق نباشد

بگذار فراموش شوم .....

بگذار فراموش شوی ....

می خواهم رازی باشیم از عشق

بگذار دیگر نبوسمت ....!

سردی زمستان

از برف نیست

از بوران نیست

از ابر های سیاهی

که می آیند و

می بارند و

می روند.

تقاص دشنامی است ،

که تابستان به خورشید دادیم.

"آشفتگی من از این نیست که تو به من دروغ گفته ای، از این آشفته ام که دیگر نمیتوانم تو را باور کنم."

فریدریش نیچه

کاش بچه می ماندم

تا با خودم بازی کنند

نه با دلم !